ΣΤΙΓΜΕΣ

Καμπύλη σακχάρου

Την προηγούμενη εβδομάδα μπήκα στην 28η εβδομάδα και έπρεπε να κάνω την περιβόητη «καμπύλη σακχάρου», μια εξέταση που δείχνει πώς μεταβολίζει ο οργανισμός τη γλυκόζη, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχει διαβήτης κύησης. Η διαδικασία είναι η εξής: Δε θα πρέπει να έχουμε φάει/ πιει τίποτα 10-12 ώρες πριν, εκτός από νεράκι. Αρχικά γίνεται αιμοληψία και αμέσως μετά χορηγείται στην έγκυο μια ποσότητα περίπου 75 γρ. γλυκόζης, διαλυμένη σε νερό (η γεύση σε άλλες φαίνεται αηδία και προκαλεί εμετό και σε άλλες όχι). Μετά από μια ώρα ξαναγίνεται αιμοληψία και μετά από άλλη μια ώρα το ίδιο (κάποιες παίρνουν δείγμα και τέταρτη φορά, ανάλογα με τη σύσταση του γιατρού). Έτσι, γίνονται τρεις αιμοληψίες σε διάστημα δυο ωρών, όπου επίσης απαγορεύεται να φάμε και να πιούμε (πέρα από νερό). Δεν είναι, λοιπόν, τίποτα το φοβερό πέρα από μια ταλαιπωρία-βαρεμάρα μέχρι να περάσει η ώρα. Μερικές συμβουλές για να γίνει η διαδικασία ευκολότερη:

  • Το τελευταίο σας γεύμα την προηγούμενη ημέρα θα πρέπει να είναι λογικά γύρω στις 8 οπότε, κοιμηθείτε σχετικά νωρίς για να μην ξαναπεινάσετε και πηγαίνετε νωρίς το πρωί για την εξέταση, ώστε να τελειώσετε νωρίς και να μην καταλάβετε την πείνα.
  • Μην οδηγήσετε γιατί μπορεί να νιώσετε τάση για λιποθυμία.
  • Μην πάρετε περιοδικό/ βιβλίο για να περάσει η ώρα γιατί με το διάβασμα μπορεί να ζαλιστείτε.
  • Καλό είναι να έχετε κάποιον για παρέα.
  • Έχετε μαζί σας νερό γιατί θα το χρειαστείτε σίγουρα όταν πιείτε τη γλυκόζη.

Η δική μου εμπειρία;  Με συνόδευσε ο αντρούλης μου στο μικροβιολογικό εργαστήριο και έκανα την πρώτη αιμοληψία στις 8:40 το πρωί. Στο καπάκι ήπια το γλυκό υγρό που προσωπικά μου άρεσε, δεν είχα πρόβλημα (μάλλον είμαι πολύ γλυκατζού)! Μόλις το ήπια, η μικροβιολόγος έβαλε χρονομέτρηση μια ώρα. Εμείς πήγαμε σπίτι με σκοπό να κατέβω αργότερα με το αυτοκίνητο κι ο Κυριάκος έφυγε για τη δουλειά. Κακώς, όμως, γιατί κάθισα σπίτι μόνο κανένα εικοσάλεπτο, οπότε σκέφτηκα μετά τη δεύτερη αιμοληψία να περιμένω στο εργαστήριο και να μην ξαναφύγω. Πήρα και ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα μου… Ντριν!!! Στις 9:40 ακούστηκε το ξυπνητήρι και πέρασα για την αιμοληψία νούμερο 2. Μετά αναμονή… όσο περίμενα, ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο μου, όμως, μετά από λίγο ένιωσα μια απίστευτη σκοτοδίνη. Ζήτησα αν μπορώ να ξαπλώσω και με μετέφεραν στο ιατρείο. Μου βγήκε σε καλό γιατί λαγοκοιμήθηκα κι έτσι πέρασε πιο γρήγορα η ώρα. Στο διάστημα αυτό με πήρε και ο Κυριάκος τηλέφωνο για να με απασχολήσει. Έκανα και την τρίτη αιμοληψία και δεν πρόλαβα να σηκωθώ όταν τον είδα μπροστά μου! Ο μικρός μας μπαμπακούλης αγχώθηκε με τη ζαλάδα μου και ζήτησε να φύγει από τη δουλειά. Εγώ ήδη ένιωθα καλύτερα και μόλις βγήκαμε από το μικροβιολογικό, τρέξαμε στο διπλανό φούρνο για να φάμε επιτέλους κάτι. Χάρηκα πολύ που τον είδα έτσι απροσδόκητα!!! Είναι τόσο γλυκός… πιο γλυκός και από τη γλυκόζη που ήπια. ❤

 Σημείωση εκ των υστέρων:

Τα αποτελέσματα μου ήταν καλά… αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι έκανα την εξέταση προπαραμονή Πρωτοχρονιάς, εν μέσω δηλαδή, κουραμπιέδων, μελομακάρονων και άλλων γλυκών πειρασμών, θα έλεγα πως είμαι μια χαρά!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s